Yorum

S.S isimli okurun asıl gönderisini gör
Hiç yabancı gelmedi bu hal bana, eski beni hatırlattı. 😊 İnsanın içi öyle bir noktaya gelir ki, ne sevinç tutar elinden, ne hüzün. Her şey donuklaşır, kahve aynı, sabahlar aynı, yüzler bile aynı gelir. Bir şeyin eksildiğini hissedersin ama neyin olduğunu bulamazsın. Sanki içindeki heves, sessizce çekip gitmiş de sen kalmışsın, bomboş bir kabuk gibi. Bıkkınlık büyür, yorgunluk alışkanlığa dönüşür. Bir zamanlar seni yaşatan şeyler bile artık bir anlam taşımaz olur. Ama bu da bir hâl, geçecek olan bir duraktır. Çünkü insanın kalbi bile dinlenmek ister bazen, yorulmak da bir tür dua, susmak da bir tür teslimiyettir. Belki bugün hiçbir şey iyi gelmiyor ama yarın, hiç ummadığın bir yerden bir ışık sızar içeri. Ve sen, yeniden hatırlarsın, yaşamak bazen sadece nefes almak değil, beklemeyi bilmekmiş.
Umarım bir gün ben de sizin gibi eski ben diyebilme şansına mazhar olurum.😊
S.S
S.S
Belki de o eski sen, zamanın sessizliğinde saklıdır. Şimdi hissettiklerin, bu boşluk ve bıkkınlık, seni eski benine götürecek yolun bir parçası. Bazen kaybolmak, yeniden bulunmanın ilk adımıdır. Ve unutma, her yorgun ruh bir gün ışığı hatırlar, her sessizlik bir gün güzel bir şarkıya dönüşür.😊
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.