Yorum

M. isimli okurun asıl gönderisini gör
Bir başkasının varlığıyla mutlu olunabilir ama bir başkası seni mutlu etmez bence
O zaman işte mutlu olabilmek için hep onun varlığına muhtaç olur kişi... O başkası, seni mutlu edip etmeyeceğini, sen ona muhtaç olduğunu hissettiğin an insafına kalmış olursun, maalesef ki.
M.
M.
Öncelikle insan kabul etse de etmese de zaten muhtaç bir varlık..Ondan dolayı ki mutluluk ancak birileriyle paylaştıkça gerçekleşen bişey.. Tek başına mutlu olma imkanımız yok..Başkasının insafı olayına gelince, karşımızdakini de bizimle paylaşımından mutlu edebiliyosak zaten ortada insaf veya insafsızlık gibi bi durum oluşmuyo..Bir başkası gelsin beni mutlu etsin tamamen tek taraflı ve gerçekleşmesi mümkün ve sağlıklı, makul değil..Bilmem anlatabildim mi🙂
Evet, haklısınız; muhtaç varlıklarız ama hayatımızdaki insanlara dikkat etmemiz gerektiği gerçeğini değiştirmiyor. Tek başına kim ister mutlu olmayı? Birileri gerekiyor hayatını paylaşıp, boş geçirmemek, her anını paylaşmak istediğin... Olay, birinin insafına kalmak ya da kalmamak değil. Hayatınızdaki insanlarla nasıl vakit geçirirseniz, hal ve hareketleriniz, verdiğiniz değer ona göre muamele görürsünüz. Çünkü aksi, çok da mümkün değil :)
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.