Yorum

Özlem isimli okurun asıl gönderisini gör
Eylem
@Sisyphs ·
Bugünün bireyci kültürü "Önce sen, sonra başkaları." Diyebilir. Ancak insan ruhunun matematiği farklı işliyor: "Sen ve ben, ancak biz olduğumuzda tam olarak kendimiz olabiliriz. İnsan yalnızken kendini düşünebilir elbette, fakat bir ilişki artık bencilliği bireysellikten çıkarıp iki kişinin bencilliği haline getirir. "Yakınlaşma, iki yalnızlığın bir araya gelip daha büyük bir yalnızlık yaratması değil; iki eksikliğin bir araya gelip bütünlük hissi yaratmasıdır.
Özlem
@ozlem_e ·
Peki yalnızlık bir eksiklik midir? İlişki mi insanı tamamlayandır aksi halde insan eksik mi kalır?
Eylem
@Sisyphs ·
Özlem
Özlem Yalnızlık, bir tercih veya içe dönüş fırsatı ise bir eksiklik değildir. İlişkiler ise, sağlıklıysa, bizi "tamamlayan" değil, "zenginleştiren" ve büyüten birer paylaşım alanı ise değerlidir. İnsan eksikliğini ,bireye de bağlayabilir soyut bir duruma da. Çoğu zaman toplumun "Diğer yarım" romantizmine dönüştürdüğü bir olayda olabilir. Bedensel olduğu kadar zihinsel arzularını tamamlayan iki taraf içinde faydacı bir durum oluşturadabilir. Yalnızlıktır veya yalnızlık değildir diye söyleyebileceğim bir kavram değil tabi ki insanların aradığı şartlara göre değişkenlik gösterebilir. Bana kalırsa İnsanın tamlığı, dışarıdaki birinden ziyade, kendi iç kaynaklarında, anlam arayışında ve seçimlerinin sorumluluğunu almasında yatar.
Özlem
@ozlem_e ·
Son cümlene katılıyorum. Yalnızlığı eksiklik olarak tanımlamak veya ilişkiyi tamamlanma olarak tanımlayamayız bence. Burada önemli olan,bahsettiğimiz bu tamamlanma fikrinde kişinin kendisiyle ilişkisi, bakış açısı ön planda diye düşünüyorum.
Eylem
@Sisyphs ·
Özlem
Özlem Evet bende size katılıyorum. Tam olarak öyle yada bize göre öyle :)
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.