Eniz ☭ ben yüzleşmeyi bireysel bir iç hesaplaşma gibi görmüyorum çünkü özne dediğimiz şey zaten toplumsal ilişkiler içinde kuruluyor insan aynaya baktığında kendisiyle değil ideolojinin ona verdiği kimlikle karşılaşıyor bu yüzden kişisel bir zaaf değil meta fetişizmi ve yabancılaşmanın sonucu yani sistemin yeniden üretimi burada ahlaki bir yüzleşmeden çok sınıfsal ve yapısal bir durum var olayın bencesiyse gerçek yüzleşme bireyin kendini suçlaması falan değil bana kalırsa sistemin işleyişini ve aygıtlarını farketmektir.zaten insan kendi yüzüyle nasıl yüzleşebilir ki ben aynaya bakınca kendi yanismami görüyorum beni değil -birazcık İsmet özele kayıyorum bu noktada-o yüzden ne yüzleşmeye ne başka bir şeye gerek var sadece farketmek ve algılamak
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.
