Önceden insanlar tavsiye verip kendileri yapmadığında dikkate almamam gerektiğini düşünürdüm.şuan da ise tam anlamıyla bunu yapıyorum tavsiye veriyorum bir çok şeyde fakat kendi hayatımı karartıyorum bilmediğim mutluluktansa bildiğim acıyı seçiyorum sürekli.
yani bu zamanlarda büyüdüğümü hissediyorum diyebilirim erken olgunlaşmanın iyi olmadığını farketmem ile büyüdüğümü anladım.
Zaten insan en iyi tavsiyeleri başkalarının hayatları için verir, kendine gelince aklı durur.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.