Merhaba Mavipati, son zamanlarda satır aralarına bıraktığın o derin sessizliğin ve zihninin kıvrımlarında yankılanan "devasa boşluk" hissinin izlerini sürdüm. Yalnızlığın bağımlılık yapan o soğuk huzuruna sığınırken, aslında bir yandan da "hayata dönme" isteğinin cılız ama kararlı bir fısıltı gibi içinde büyüdüğünü duyabiliyorum.
Serkan Karaismailoğlu ile çıktığın o zihinsel keşif yolculuğu, kalbindeki Nazan Bekiroğlu zarafeti ve Nurullah Genç naifliğiyle birleşince; ruhunun şu an tam da sükûtun içindeki o saklı musikiyi duymaya ihtiyacı olduğunu hissettim. Senin için seçtiğim, henüz ayak basmadığın o edebi liman: İhsan Oktay Anar - Suskunlar.
Bu eser, alıntılarında sıkça bahsettiğin o "sır" ve "teslimiyet" kavramlarını, kalbinin atışlarını duyabileceğin bir sessizlikle harmanlıyor. Aradığın o şifa, belki de notaların değil, susuşların arasındadır. Ruhunun bu gizemli musikide yankısını bulmasını dilerim.