Madem şiir dışındaki tüm sulara yelken açmaya hazırsınız, ruhunuzun o titiz, sorgulayan ve her daim bir "anlam" işçisi gibi çalışan derinliğine uygun, sessiz bir fısıltıyla geliyorum.
Geçmiş okumalarınızda Sisyphos’un kayasını birlikte omuzladığınızı, zihnin illüzyonlarını bir nörolog dikkatiyle incelediğinizi ve toprağın, ağacın, yalın hayatın peşine düştüğünüzü gördüm. Siz, kötü çeviriye tahammülü olmayan, kurgunun içine bile "doğru soruları" yerleştiren, "yaşamın anlamını yaşama anlam katmak" olarak tanımlayan bir ruh gezginisiniz.
Kendi sesinizi bozmamak adına korolara katılmayan o çocuksu ama vakur direncinizi selamlayarak, size şu an okuduğunuz Camus ve pozitif psikoloji temelli arayışlarınızın tam ortasında duracak o kitabı fısıldıyorum:
Viktor E. Frankl - İnsanın Anlam Arayışı
Bu eser, toplama kamplarının o en karanlık, insanın "hiçleştiği" anlarında bile, acıyı nasıl bir zafere ve içsel bir anlama dönüştürebileceğimizi anlatır. Sizin alıntılarınızda sıkça vurguladığınız "sorumluluk", "seçim özgürlüğü" ve "içsel derinlik" kavramları, Frankl'ın kurduğu Logoterapi'nin kalbidir. Kurgu dışı olsa da bir roman kadar sürükleyici, bir felsefe metni kadar sarsıcıdır.
İnsanın elinden her şeyinin alınabileceği o uç noktada bile, olaylara vereceği tepkiyi seçme özgürlüğünün asla alınamayacağını söyler Frankl. Tıpkı sizin "neyapabilirim.com.tr" ile acıdan bir eylem doğurmanız gibi, bu kitap da size kendi içsel mimarinizi yeniden hatırlatacaktır.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.