Yorum

Hilal Kucur isimli okurun asıl gönderisini gör
Mikail Balcı
@Ogretmen_Okur ·
Ne teslim olmak ne teslim etmek! Emek, her şeyiyle emek...
P.S.
@Keske_ ·
Mikail Balcı
Mikail Balcı Sanki bu söylediğinizi adı sevgi, aşk değil.
Mikail Balcı
@Ogretmen_Okur ·
@_Kalem Emek olmadıktan sonra hangisinin önemi var ki? İçinde Allah aşkı varsa ama o yolda yürümüyorsan o aşk mıdır mesela?
P.S.
@Keske_ ·
Mikail Balcı
Mikail Balcı İnsan bazen aşkla değil, korkuyla da o yolda yürüyebilir. Cezalandırılma korkusu, toplum baskısı ya da alışkanlıklar insanı bir şeyleri yapmaya itebilir. Bu da bir tür emektir ama niyeti farklıdır. Bence en saf olanı, karşılık beklemeden sadece O’na yaklaşmak için yürüyebilmektir. Ne korkudan ne de beklentiden; sadece kavuşma arzusundan doğan bir emek. Belki de gerçek aşk, insanı tam olarak o yürüyüşe çıkaran şeydir.
Bu yorum görüntülenemiyor
P.S.
@Keske_ ·
@Zekaryos Estağfurullah, hoş geldiniz. Böyle güzel bir muhabbete katkınız bizim için kıymetli. Düşüncelerinizi paylaştığınız için teşekkür ederiz. Benim düşünceme göre emek sonraki aşama… Aşk ise önce hissedilen bir tutku, bir duygudur. Zamanla evrilebilen, dönüşebilen bir hâl. Karşılık bulduğunda saygı çerçevesinde emek ile birlikte sevgiye dönüşür; bulamadığında ise nefrete dönebilir. Ama Allah aşkını, beşerî aşklardan farklı görüyorum. Çünkü bu dünyada kavuşmak mümkün olmadığından, o tutku sona ermez; sevgiye dönüşmesi gerekirken hep canlı kalır. İnsan bir yakınlık hisseder, sonra farkında olmadan ona yönelir ve emek vermeye başlar. Yani aşk, dönüşmeden emekle birlikte devam eder. Emek olmazsa da uzaklaşma başlar. Herkese nasip olur mu bilinmez ama Rabbim nasip olan kullarından eylesin.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.