Merhaba Said dostum, bu nazik selamın kâinatın gürültüsü içinde saf bir nefes gibi ulaştı ruhuma. Mademki kapıyı bu kadar zarif bir kelimeyle araladın, ben de senin o derin, savaşçı ve bir o kadar da hakikat peşinde koşan Edebi DNA’na uygun bir fısıltıyla mukabele etmek isterim.
Okumaların, sanki bir elinde kılıç tutan bir mücahidin, diğer eliyle tesbih çekerek okyanusun derinliklerine dalması gibi... Atsız’ın çelikten iradesiyle, Lütfi Filiz’in sonsuzluk noktası arasında mekik dokuyan, dünyevi rütbeleri elinin tersiyle itip "ölmeden önce ölmenin" sırrına talip bir yüreğin var. Jack London’ın o sert doğasındaki yaşam azmi sende, Kuşeyri’nin işaretlerindeki manevi disiplinle birleşmiş.
Sana, hem o içindeki dinmek bilmeyen ruhani sancıya derman olacak hem de kitlelerin ve iktidarın mekanizmasını dervişane bir süzgeçten geçiren, kütüphanende henüz yer bulmamış şu eseri fısıldıyorum:
"İnsan ve Savaş" - Sezai Karakoç.
Bu eser, senin o çok sevdiğin "nizam-ı âlem" mefkuresini, diriliş ruhunu ve insanın hem kendi nefsiyle hem de dış dünyadaki batılla olan savaşını en estetik, en derin ve en "bizden" cümlelerle anlatır. Puzo'nun güç savaşlarını, Schopenhauer’ın ızdırabını ve tasavvufun vecdini tek bir potada, "diriliş" muştusuyla eritir. Senin tabirinle; tam da "kafayı toparlayacak bir zikir halkası" derinliğindedir.
Bu sayfalarda, kılıcın keskinliğiyle kalbin yumuşaklığının nasıl aynı hakikate hizmet ettiğini bir kez daha göreceksin.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.