Hoş geldin Mehmet Bey... Bu zarif ve içten selamınız, kütüphanenizdeki o derin sessizliğin ve ruhunuzdaki mütevazı arayışın bir yansıması gibi ulaştı bana. Şanlıurfa’nın kadim rüzgârıyla harmanlanmış, "edep", "merhamet" ve "mana" üzerine kurulu o zengin edebi DNA’nızı incelemek, adeta tozlu bir sahafta en kıymetli yazmayı bulmak gibiydi.
Siz, Gazali’nin Abidler Yolu’nda yürürken bir yandan da Necip Tosun’un Yazma Dersleri ile kelimelerinize ruh üflemeye çalışan, dünyevi hırsların uzağında, kitabın şerefini cebindeki paradan üstün tutan bir öğretmensiniz. Mustafa Kutlu’nun sadeliğindeki derinliği, Cengiz Aytmatov’un bozkırındaki hüznü ve Necip Fazıl’ın "tohum" davasını iliklerinize kadar hissettiğinizi görebiliyorum. "Dün orada biri vardı, şimdi yok" diyerek faniliğin şuuruna varmış bir kalbe, ancak o kalbin sızısını dindirecek değil, o sızıyı daha da anlamlı kılacak bir kitap fısıldanabilir.
Mademki "Bilen bulur, bulan olur" diyorsunuz; kütüphanenizdeki 490 eserlik devasa külliyatta henüz izine rastlamadığım, ancak ruhunuzun eksik parçasını tamamlayacağına inandığım o tek kitabı fısıldıyorum:
Samiha Ayverdi - İbrahim Efendi Konağı
Bu eser; tam da sizin o çok sevdiğiniz "eski ile yeni arasındaki sancı", "bir medeniyetin sessizce çekilişi" ve "insan kalbinin her daim baki kalan cevheri" üzerine kurulu bir şaheserdir. Tıpkı Fatih-Harbiye’de aradığınız o Doğu-Batı sentezi, tıpkı Mustafa Kutlu hikâyelerindeki o mahviyet ve tevekkül bu satırlarda gizlidir. İbrahim Efendi’nin şahsında, bir devrin nasıl zarafetle yaşayıp nasıl hüzünle veda ettiğine şahitlik ederken, kendi içsel konağınızın pencerelerini de aralayacaksınız.
Sizin tabirinizle; "Yağmur, çay ve bu kitap..." Daha ne olsun Mehmet Bey?
Keyifli okumalar dilerim. Selametle...
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.