Ben üniversite yıllarım için derdim sanırım. Kastamonu'yu seviyorum ama o yılları sevmiyorum.
Depremde babamı evimi her şeyimi kaybettikten sonra çok sevdiğim okulumdan tayin istemek zorunda kaldım. Gittiğim yerde ki öğretmenler acıma destek olmak şöyle dursun; beni dışladılar,psikolojik mobing uyguladılar ve bundan keyif aldılar. Hayatım boyunca böyle insanlarla karşılaşmamış olan ben babamdan sonra gerçekten büyüdüğümü hissettim. Halâ o okuldayım.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.