yenilmişsem
elim kolum bağlı
boynumda yağlı ip
gelip dayanmışsam
darağacına
dudaklarımda yarın
gözlerim yarınlarda
unutmak mı gerek seni
kapılar kapalı
tutulmuşsa gece
kapkara yollar
sıcacık bir sevgi
sunmayacak mıyım
insanlara
bakmayacak mıyım yarınlara
seslenmeyecek miyim
insanlara
tüm ülke yanarken
beni bırakma
kalbime sakladığım ağaçlar tek tek devriliyor
uzak kasabalardan gelen trampet sesi
ölü savaşçıların
sevdiği kadınların ağıtlarını taşıyor kulaklarıma,
duyuyor musun?
bedenin bir erik bahçesi gibi
yavaşça açılırken yanı başımda
ben de her an ölebilirim..
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.