Bendeki yansıması biraz farklı oldu. Çocukluğumdan beri sessizliğim bir takdir objesiydi; öğretmenlerim bu sakinliği sever, ödüllendirirdi. Ancak bu sessiz güç, zamanla bir esarete dönüştü. Beni yöneten, yön veren bir lider olmaktan alıkoyup; adımları hep arkadan takip eden o 'ikinci adam' yaptı. Sessizlik bana konforlu bir görünmezlik kazandırdı ama liderlik vasfımı da sessizce elimden aldı. 🙏
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.