Yorum

Suhel isimli okurun asıl gönderisini gör
Bir şiirim vardı o geldi aklıma şöyle diyordu? Ölüm bir seçenek olsaydı, kuşlar ötmeyi bırakırdı, yağmurlar yağmayı… İnsanlar içlerindeki sesi dinlerdi önce, sonra o ses yavaş yavaş susardı. Gözler birbirine bakmayı unutur, eller tutunacak bir şey aramazdı. Sokaklar kendi yankısından ürker, şehirler nefesini geri çekerdi. İnsanlar kaçış sanırdı onu, oysa en kalabalık sessizlik olurdu. Sokaklar boşalmazdı sadece anlam da boşalırdı. Ve dünya, nefes almayı unutmuş bir cümle gibi havada asılı kalırdı. Â.S Ölüm bir seçenek değil.
Ama son bi seçenek olarak insan beyninde kalır
Suhel
Suhel
aslında kısmen evet. Beyin ölümü 'çôzüm' olarak kaydetmez, 'kaçış fikri' olarak sitresin en uç noktada çıkan bir düşünce kırıntısıdır. Yani kısaca beyin 'buradan nasıl çıkarım' diye ararken panik ararken yanlış bir kapıya çıkması gibi. Ama normal bir zihin o kaçış yerine başka şeyler yerine koyar, ya umut, ya çözüm arayışı olur. En basitinden devam et der. Siz ne kadar ölümu bir kaçışta görseniz insan beyni garip bir sekilde hep yaşanaya proglanmıştır. Sen artık yeter bile desen o devam et der. Beyin garip bir organ.
Mimosa.
Mimosa.
o yüzden kısacası iş iradededir
Suhel
Suhel
Yani evet.
Mimosa.
Mimosa.
bende biliom işteeee
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.