Katılmıyorumm sırf başkaları dijital vitrinimizde bizi "derin" veya "entelektüel" görsün diye yapay bir kasvet ya da felsefi ağırlık yaratmaya çalışmak, aslında o eleştirdiği klişeden çok daha samimiyetsiz. İnsanın sadece doğmuş olmaktan, hayatta olmaktan ve o günü sevdikleriyle pastasını üfleyerek basitçe kutlamaktan mutlu olması neden "vizyonsuzluk" olsun ki?
Katılmayabilirsiniz, herkesin hayata ve sosyal medyaya yüklediği anlam aynı olmak zorunda değil zaten. Ama burada gözden kaçan küçük bir nüans var: Eleştirilen şey insanların evinde, sevdikleriyle yakaladığı o samimi ve basit mutluluk değil. Asıl mesele, o saf kalması gereken anın bile dijital bir onaylanma mekanizmasına, bir sosyal medya mesaisine dönüştürülmesi. Evde pastayı üfleyip mutlu olmakta hiçbir sorun yok, vizyonsuzluk bunun bir performansa dönüştüğü yerde başlıyor. Yine de herkesin kendi tercihi tabii.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.