Hayat yaşamaya değer... Hangi hayat? İnandığın değerler hayata hâkimse, inandığın gibi yaşayabiliyorsan, Allah'ın Şeriatına-rızasına muvafıksa hayat, evet, o hayat yaşanmaya değer hayattır! O hayatı yaşayamıyorsan, "yaşanmaya değer hayat için" samimi olarak mücadele ver, "hayat yaşanmaya değer olsun" diye yaşa ki, Allah'ın rızasına eresin... Aksi hâlde "yaşanmaya değer hayat var mı?" suâli, lâf-u güzâftır ki, "inandığı gibi yaşayamayan, yaşadığı gibi inanır" vecizesinin muhatabı olursun...
Çok doğru söylüyorsunuz hocam. Hayatı anlamlı yaşamak, bizzat o hayatı bize bahşedenin istediği gibi yaşamakla mümkün olur. İnsan bazen öyle kuvvetli inançlar geliştiriyor ki; tüm hayatına ve yapıp ettiklerini, insan ilişkilerini dahi bu inanç üzerine inşa ediyor ta ki bir gün o sahte gözlükler Allah'ın merhameti tarafından kırılıp da kul çıplak gerçekle yüzleşene kadar.... Bazen de bunu, gerçekten hakikat sanarak yapıyorsunuz. Allah'ın merhameti yine orada devreye giriyor. Burada artık şunu düşünmeye başlıyorum; evet yaşamak inandığın şeyler uğruna savaşmayı gerektirir mutlaka ama; bu dünyada zulüm de var, her zaman çabaladığını alamamak, haksızlığa uğramak da var, kötülük de var. Tüm bunların hepsine rağmen yaşamayı değerli ve anlamlı kılacak bir şey varsa o da ancak sevmek olabilir. Her şeye rağmen sevgi vermeye devam edebilmek. Sevgi almaya devam edebilmek. Hayatı sevebilmek. Kuşların seslerini, bulutların güzelliğini görmeye devam edebilmek. Çünkü ölüm var... Şükür ki ölüm var. Ölüm olmasa, bu dünyanın ne ehemmiyeti var? Değerli yorumunuz için teşekkür ederim🌸.
Güler Yumuşak her şeyin bu kadar zorlaştığı bir dönemde yaratanın isteklerini tam anlamıyla karşılayabilmek mümkün mü ki?
Mümkün olsa bile ne kadarını doğru yapabiliyoruz.Dediğiniz gibi her zorluk sevgiyle aşılabilir fakat zorluğun içindeyken sevgi vermek ve almak bir hayli zor olabilir.Yazınızı sonuna kadar okudum,bence de o abla haklı :)@Ruzgar053 Kesinlikle mümkün değil... Bence Yaradan'ın kendisi dahi bizden bunu beklememişti. Sadece kimin kul, kimin Rab olduğunu görmemizi istiyor ve bizden "Rab" olmanın yükünü almış olarak yalnızca kulluğumuzu istiyordu :'). Ama insanoğlu işte, illa canını yakarak alacak dersini :). Dediğinizde de çok haklısınız bu arada, ancak sevgi olmadan insan yediği yemekten bile tat alamıyor gelin görün ki😄. Allah her birimizin imtihanını kolaylaştırsın ve tıpkı o ablamız gibi hayatın yaşamaya değer kısımlarını görebilmeyi nasip etsin🌸
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.