Bence bazı insanların değeri gerçekten yokluğunda daha net anlaşılıyor ama bu her zaman onların çok büyük insanlar olduğundan değil. İnsan bazen birinin varlığına alışıyor; sesi, ilgisi, yanında oluşu normalleşiyor. Gidince de aslında hayatın içinde ne kadar yer kapladığını fark ediyor.
Ama bence asıl kıymet, biri yok olduktan sonra değil; hâlâ hayatındayken hissedebildiğinde ortaya çıkıyor