Cümleden fazlası oldu,affola.
"Hayat hep böyledir,mutsuz son sever.
Ben seni sevdim, sen beni sevdin. Bazen olur ya, ne yaparsan yap yaraya merhem olamazsın. Öyle bir sevda ağrısıydı bizim ki. Elimi uzatıp sarılacak kadar yakın, bir o kadar da uzaktın. Eski bir yarasın benim için ama kabuk tutmayan, kanayan, canımı acıtan.. sevdiğim bir yarasın. Sevdam, belki ismimiz yazılır,sevipte kavuşamayan MEM û ZÎN'in yanına."
Cümlenin fazlası, bir kitabın en can alıcı özeti olmuş adeta. Söylenemeyen tüm 'son cümleler' adına... Yüreğinize, kaleminize sağlık, affola da ne demek. ☺ Bu buruk satırları paylaştığınız, sayfama böyle hüzünlü ama bir o kadar da asil bir iz bıraktığınız için teşekkür ederim. 🤗🌸💗
Çok incesiniz Fatmanur ✿ hocam,ömrünüzce incinmeyesiniz🤍🌼
Bende güzel kelamlarınız için teşekkür ederim. Hayırla kalın✨🤗
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.