İnsan .bazı zamanlar ruh eşi yanında olsa bile kendi düşüncelerine gömülmek ister ve bazen kendi iç dünyasına dönmesi gerekli de bence.. Bu yüzden ihanet olarak görmüyorum.
İhanet, işin ironisini anlamak açısından gayet iyiydi bence.
İşte tam olarak anlatmak istediğim de bu! İnsan kendi içindeki yalnızlığa nasıl dönsün ki, onu kendi içinde bile hiç yalnız bırakmayan biri olduktan sonra. Düşünsene; fikirlerini, sevinçlerini, üzüntülerini, yanında olmasa bile anlatabildiğin, danışabildiğin biri var. Aynada görünen o ve sen. Yalnızlık senin neyine!
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.