Ben bir gün sordum ona dedim ki;
"Senin kalbine nasıl girdi" çok zor açılan bir kalp olduğunu kasdederek.
...... gözlerini kısarak o güzel gözlerini dedi ki; "Vazgeçmedi"
..ben de vazgeçmiyorum o yüzden bir umut işte. Sende vazgeçme. En azından sevmekten vezgecme. İnan çok güzel bir hikaye oluyor. Yada roman yaşanılanlar.
Realite :) vazgeçmek yıkımın, felaketin en dibe düşüşün başlangıcı olur gibi geliyor. Vazgeçmek umudu yıkmak bence, zaten bir umutken hayatta tutan hayatı. Vazgecersem ölürüm, hem unutursam kalbim kurusun dedim çoktan.
Dedim ya biraz psikopatça; yaşasın, mutlu olsun yani özgür olsun ben "seveceğim" bence bu da realite :)
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.