Evet, ama hiç güzel bir şey değil.. İsmini fısıldayan sesler var ve sen tek başına kaldığın evi turlayıp sesin kaynağına bakmamak için kendini zor tutuyorsun kendini. Delirdiğine dair bir kanıt olmasın istiyorsun.. Bence onların varlığındansa yalnızlık daha iyi
Evet, bu o zaman kesinlikle baltaları sıyırdığım anlamına gelirdi. Ama bazen gerçekten delirmek istiyorum, çünkü hala bilinçliyim ve mantık yürütebilirim ve yaşadığım olayları bilinçli bir şekilde anlamak istemiyorum. O fısıltıları duyduğum an içime dolan çelişki hissini istemiyorum. Böyle olunca yalnızca arafta sıkışıp kalıyorum.
Seni senden başka kimse kutarmaz, kurtaramaz. Ne yaşadın, şu an ne yaşıyorsun bilmiyorum. Ama pes etmenin eşiğinde olduğun belli. İnsan beyni sahibine ayak uydurmayı sever, işine gelirse tabi. Ve sen sürekli bu cumleleri kurarsan, delirecegim, az kaldı, bu sesler benden bahsediyor, beni çağırıyorlar, dersen Üzgünüm ama o seslerden biri de sen olursun.
Evet bunu da biliyorum. Psikolajiyle alaklı çoğu şeyi biliyorum. Zaten başıma ne geldiyse bu psikolajiyle alaklı merağım yüzünden geldi. Ama yinede sağol başkasından duymak daha etkili oluyor..
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.