Görmezden gelemiyorum ki. O hep kalbimin en derinlerinde kalıyor. Bir kere gülsem, iğnelerini batırıyor kalbime. Onun sesinden duyuyorum haksızlığa uğrayışımı. Kül olmamı.
O zaman o acının ilacı sadece zamandır. Beklemek ve sabretmekten başka çare yok...
O acının sonsuza kadar ruhunda durduğunu düşünürsün fakat en büyük acı bile geçicidir. Acılar, Stefan Zweig'ın dediği gibi korkaktır. Onların en korkulu düşmanları zamandır.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.