“Dedem, size hayatta en önemli olan hazineyi bıraktı. O köstekli saat, zamanın ne kadar kıymetli olduğunu temsil ediyordu.” 
Dedemin Köstekli Saati , 
Birgül Yangın Aslanoğlu
“Kardeş olmak, ne olursa olsun ona en ufak bir zarar geldiğinde senin de canının yanmasıydı.”
Dedemin Köstekli Saati , Birgül Yangın Aslanoğlu
Kardeş olmak, birbirinin sevdiği oyunları oynamaktı. Kardeş olmak, salatanın suyunu kim içecek diye kavga etmekti. Kardeş olmak, son kalan keki paylaşırken veya yumurtayı, “Senin ki daha büyük, bana daha az geldi.” diye hır çıkarmaktı. Kardeş olmak, ne olursa olsun ona en ufak bir zarar geldiğinde senin de canının yanmasıydı.
Dedemin Köstekli Saati , Birgül Yangın Aslanoğlu
“Kardeş olmak, ne olursa olsun ona en ufak bir zarar geldiğinde senin de canının yanmasıydı.”
Dedemin Köstekli Saati , Birgül Yangın Aslanoğlu
Oysa istasyonlar, sadece ayrılıkların yaşandığı mekânlar değildi ki! Özlemin bittiği, kavuşma noktalarıydı aynı zamanda. Buna rağmen, istasyonların ruhuna sinmiş matem havası, ister istemez insanların ruh hâline de tesir ediyordu.
Dedemin Köstekli Saati , Birgül Yangın Aslanoğlu
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.