Hey millet nasılsınız? Tek ben mi okuyorum Orhan Pamuk ki. :/ Etkinlik kapsamında 3 kitap okudum O.P'dan. 
Kırmızı Saçlı Kadın - 
Beyaz Kale ve 
Kara Kitap.
Aralarında Kırmızı Saçlı Kadın'ı çok yavan bulmakla birlikte, Beyaz Kale oldukça ilginçti. Kara Kitap'ı dün gece itibariyle bitirdim ve bittiğinde üzüldüm, hani çok güzel kitapların bir an önce sonunu görmek isteriz de bitince bir boşluğa düşer, biraz daha okuyabilmeyi dileriz ya aynı öyle oldum. Çok güzeldi.
Ufak bir ara verip devam etmeyi düşünüyorum Orhan Pamuk okumaya.
Ben 
Cevdet Bey ve Oğulları 'nı bitirmiştim. Gerçekten de çok beğenmiştim. Sonra, 
Sessiz Ev 'i okumaya başladım. Ama derslerin yoğunluğu nedeniyle az az okuyabiliyorum. Ama Sessiz Ev'de OP çok muhteşem bir Bilinç Akışı yöntemi kullanmış... Tutunamayanlar'dan sonra okuduğum en şahane (Bilinç Akışı yöntemiyle yazılan) kitaptır.
Hımm burada bir etkinlik vardı dimi:)
Pamuk, kafamı karıştıran bir yazar, sevdiğim yazarlar arasında olsa da. Fikirleri, savundukları, düşünceleri değil kafamı karıştıran. Örneğin Beyaz Kale; kurgusu, fikri güzel ama benim içime sinmeyen bir şeyler var. Doğal bir akıcılık ve kurgu yok sanki. Zaten bunu kitabın sonundaki bölümde kendisi de dile getiriyor. Tarihteki bazı karakterleri inceleyip bunu kurguya dahil ettiğini. Bir yazarın eserini açıklamasını anlamlı bulmuyorum. Neden bunu okura bırakmıyor? Şunu şu karakterden esinlenerek şöyle yazdım demek, o eserin bendeki etkisini azaltıyor. Pamuk, bir romanı anlamanın o kitaptaki anlatılanın kim tarafından anlatıldığını anlamakla olabileceğini yazıyordu, Kafamda Bir Tuhaflık Var'da da kitap bölümlerden oluşuyor; her bölümün başında anlatıcı kahramanın adı belirtiliyordu. Evet, okuyucu açısından anlamayı çok kolaylaştırmıştı bu durum ama benim romanın akışında kopmama neden oluyordu bu durum. Yazar, kitapla okur arasına girmemeli, kitabını okuyucuyla baş başa bırakmalı.
Bir yandan postmodern tekniğin ilk örneklerini vermesi edebiyatımızda süregelen ana akımdan ayrılması yönüyle Pamuk kitaplarını seviyorum. Etkinlik süresince dört kitabını daha okumama vesile olduğu için NigRa'ya ve düşüncelerini paylaşan okurlara teşekkürler, iyi okumalar.
Ben Beyaz Kale'nin kurgusunu sevmiştim, hafif ürkütücü, gergin, karanlık bir hava vardı kitapta sanki. Özellikle sonunda ucu açık bırakılmasını sevmiştim. Kafamda Bir Tuhaflık Var'ı okumadım ama Benim Adım Kırmızı'da da her bölümün başında anlatıcının adı vardı, ben böyle çok anlatıcılı kitaplarda ismin belirtilmesini seviyorum böylece baştan zihnimde o karaktere ait oluşturduğum görüntüyü canlandırıp öyle okuyorum. :)
Benim Adım Kırmızı kitabına devam ediyorum şuan. Sonunu çok merak ediyorum ama sürekli okuyamıyorum maalesef. Fazlasıyla yoğunum bu günlerde.:(
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.