Sanki bir umut, hayat için her daim bir canlılık sezinlemiştim bu kitapta. Bütün olarak çok içten bir seslenişi vardı sanki insana. Hatta son paylaşımıma da ilham kaynağı olmuştu: "Hayat bizi sürekli açmaya alışık olmadığımız kapılarla karşılaştırıyor. Her gün nicelerinin yanından geçip gidiyoruz. İşte, bodoslama dalmalı o kapılardan içeri bir ömür... Kaybedecek neyimiz var?"
Ben sevdim...
aslında kitabı dogru zamanda okmak denen seye inanmaya basladim (daha fa fazla) bu kitap sakin bi 'zihin ile okunulmalı.
Ben de sevdim ama karmaşik buldum biraz.. dedigin dogru ama bana kalirsa bodoslama gitmemeli, yanlis yola girmemeliyiz..
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.