İncelemen bana Gölgesizler'i hatırlattı. Aynı şey yüzünden sıkıla sıkıla esneye esneye okumuştum. O kadar yoğun, uzayıp giden -bana göre- hiçbir anlam ifade etmeyen tasvirler vardı ki, sağ olsun illallah ettirdi. En son Vadideki Zambak'ta bu kadar sıkılmıştım. Bir olayın içinde bir şey hatırlıyor, giriyor çiçekten, çıkıyor ovadan. Uzuyor da uzuyor... "Hadi artık" dedim bilmem kaç kere, bir yere bağla şunu... Karakterleri hissedebilseydim biraz, durum değişirdi ama fazlasıyla suyu çıkarılan bir eser olarak gördüm. Edebiyatın özü betimlemeler olabilir fakat bir yakınlık, en ufak bir duygu geçmemişti bana Gölgesizler'de. Tabii farklı yaklaşımlara saygı duymak gerek diye düşündüm, benim beğenmediğimi, bir başkası kendi yorumuyla içselleştirip beğenebilir.
Ben de Heba'ya gideyim o zaman. Ama bu incelemeden sonra nasıl olacak? :p Zaten yeterince önyargılıyım bu konuda.
Kalemine sağlık, gerçekten çok iyi değerlendirmişsin, her incelemende olduğu gibi.
Çiçekten, ovadan geziyoruz evet :) Fakat ben bundan rahatsız olmadım ya da yadırgamadım, beni rahatsız eden kısımları da malum anlatmış bulunuyorum :) Eğer hitap etmeyen yönler uzarsa dediğin gibi okumak artık işkenceye dönüşüyor. Sırf birileri çıkıp da kitabı sonuna kadar okudun mu, işte şöyle böyle demesin diye okudum. Ki yazarın dili akıyor onda sıkıntı yok, ama anlattıkları katran karası. Edep benim için önemli. Değerli yorumun ve paylaştığın görüşlerin için teşekkür ederim :) Çünkü hakikaten hadi bismillah diyerek paylaştım, malum çok sevilen bir yazar, öyle tek başına kalmak gözü karalığını göstermek bir düşündürüyor insanı :)
Heba'da da değişen çok bir şey yok :) spoiler olmasın ay ya da olsun zaten okuyunca olayın başından sonuna kadar nerden nereye gittiğinizi unutuyorsunuz. Taşın üzerindeki bir çiçeği anlattığı bölüm sanıyorum ki 10 sayfaya yakındı. Ya da ben fenalık geçirdiğim için o kadar geldi :)) Neyse okuyunca görürsünüz zaten. Sayfalarca betimleme yapabildiği için ödül alıyor ama okuyucuyu da zorluyor.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.