📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Seni seviyorum Knight Cole. Her şeyden çok. Belki kendimden bile çok. Ama sana kalpten güvenmiyorum. Beni böyle incittiğinde kendimi küçük düşmüş ve kindar hissediyorum, O kadar kindar ki konu ben olunca kalbine sahip çıksan iyi olur. Aramızdaki bu şey her neyse artık, o bizi öldürmeden bizim onu öldürmemiz gerekiyor, anladın mı? Birlikte olamayız."
"Ama..."
"Arkadaşız."
"Ayışığı" diye fısıldadı. "Karanlık boşluğu dolduruyorsun... . tıpkı ayın gökyüzünün sahibi olması gibi. Sessiz. Parlak, Fark edilmek için bir alev topu olması gerekmiyor. Sadece var oluyor. Sonsuza dek parlıyor."
Çünkü Knighťa bakarken ilk kez kalbimin rehin aldığı parçasını kırabileceğini fark ettim. Kötü niyetle değil, kesinlikle bilerek yapmazdı. Ama bunun bir önemi yoktu. İster vur-kaç ister yıldırım çarpması olsun, ölüm ölümdü.
Beni kendine çekip sarıldı. Kollarına gömüldüm.
Onu öpmek istemedim.
Göğsümü yarıp içime sokmak istedim.
Onu dünyadan saklamayı, benim olmasını istedim.