Vladimir: Yaşamış olmaları onlara yetmez.
Estragon: Bundan bahsetmeleri gerek.
Reklam
Herkes sırtında kendi çarmıhıyla dolaşır.
Vladimir: Ben seni hiç terk ettim mi?
Estragon: Gitmeme izin verdin.
VLADİMİR: İsa! Onu ne karıştırıyorsun. Kendini onunla kıyaslayacak değilsin herhalde?
ESTRAGON: Hayatım boyunca onunla kıyasladım kendimi.
...Dünyadaki göz yaşları değişmez; biri ağlarken diğeri susar, diğeri ağlayınca öteki. O yüzden kendi dönemimize eskilerden daha kötü dememeliyiz, eski zamanlardan daha kötü bir durumda olduğumuzu düşünmüyorum. Dönemimize iyi de diyemem.