"manzaraya bakan oydu; Bense onun gözlerine bakıyor, bütün o yeşil çayırları, gökyüzünü, hatta bir diğer göyüzünü, ta yedinci kata kadar, sen insanoğlunun sayıp sayabileceği bütün gökleri onun gözlerinde görebiliyordum."
"Ait olduğu yeri bulamamıştı çünkü. Kendini bulduğu her yere uyum sağlamış, işte ve eğlencede iyi olması sebebiyle, hakları için savaşma ve karşısındakinde saygı uyandırma isteği ve yeteneği sayesinde her zaman ve her yerde sevilen biri olmuştu. Ama hiçbir yere kök salamamıştı. Etraftakileri memnun edecek kadar uyum sağlamış ama kendisi tatmin olamamıştı. Her zaman bir huzursuzluk hissiyle altüst olmuş..."