Selim
@yusuf_misali
Kamperland
248 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
işte şu yağmurlar, işte şu balkon, işte ben
işte şu begonya, işte yalnızlık
işte su damlacıkları, alnımda kollarımda
işte yok oluşumdan doğan kent
hiçbir yere taşmıyorum, kendime sızıyorum yalnız
ben dediğim koskocaman bir oyuk
koltuğun üstünde, aynadaki yansıda
bir oyuk!..
deniz de öldü sonra, martı da
suyu tutmak gibi bir şeydi hepsi
günler -seni anımsadığım zaman-
ne diyordum? yağmurlar, evet
üşümüyorum ürperiyorum sadece
Edip Cansever
Gün güne taşındı, yıl yıla
Gitmedim, gidemedim
Ki dedim
Bana söz vermeliydi biri
Sesi uzaklardan gelen
Görünmez yıllarla ilgili.
:D
Deniz çocuğu olduğu kesindi, yoksa neden durmadan gökyüzüne baksındı, cebinde bir tutam yosunla.
Sayfa 46 - Kırmızı Kedi Yayınevi, 2012
Dar vakitlerde gelen iyi haberlere benziyordu, insana tüm çektiklerini unutturan. Her hareketinde, Ferhat’ın suyu getirdiği anda yaşadığı kendini aşmış bir aşkın doyumu vardı. Şenlik ateşleri gibi gülümsüyordu. Rüzgâr öyle gezerdi buğday tarlalarında. Saçlarındaki dalgalanmaya bakarsan bir öğrenci yürüyüşünden geliyor olmalıydı. Teri özgürlük kokuyordu ve sesinde bir halkın kalbi atıyordu. Deniz çocuğu olduğu kesindi, yoksa neden durmadan gökyüzüne baksındı, cebinde bir tutam yosunla. Hapislerin rüyaları kadar yakıcı, gerçek ve zengindi. Büyük ve önemli şeylerin değil de küçük ve değerli şeylerin altına çizgiler çeken bir görme ustasıydı. 
İnsanın Acısını İnsan Alır
"Yağmurdan mı doğmuştu, yoksa yağmurla tenimize sızan güneşin bize bir bağışı mıydı, yaşamın yalnızca acı ve korku olmadığını göstermek için."
İnsanın Acısını İnsan Alır
-Söyle be! ne zamandır burda bu gemi
-Denizin değil hüznün üstünde.
İnsan bazan ağlamaz mı bakıp bakıp kendine.
Dedim ya inanmadım kendime
Baktım bir yığın insan
Bir telaş gökyüzünde
Kuş kayıp sonsuzluktan
Edip Cansever 📚
Önceki 4 yanıtı göster
Teşekkür ederim. Nice Edip Cansever’li okumalar dilerim o halde. Size de iyi geceler