Insan hayatı, karşılıklı olarak kandırılıp hiçbir şeyin farkına varmadan birbirlerini incittiği ve bu tuhaflığın bariz bir şekilde ortada olduğu örneklerle dolu. Ancak benim karşılıklı kandırılmaya bir ilgim yok.
Reklam
"Artık bunu öğrendiğime göre unutmak için elimden geleni yapacağım."
"Unutmak için mi?"
"Insan beyninin esas olarak ufak ve boş bir çatı katı gibi olduğunu düşünürüm. Orayı seçtiğin eşyalarla doldurman gerekir. Aptal bir insan karşısına çıkan her şeyi oraya tıkar, bu yüzden de ona faydalı olabilecek bilgilere yer kalmaz ya da en iyi ihtimalle, birçok başka şeyle karışır. Dolayısıyla, bu kişi faydalı bilgileri bulmakta zorluk çeker. Ama usta bir işçi beyninin çatı katına neler koyduguna çok dikkat eder. Orada işini yapması için gereken aletlerden başka hiçbir şey olmaz ama aletleri hem çeşit çeşittir hem de kusursuz bir sıraya göre dizilmiştir. O ufacık odanin esnek duvarları olduğuna ve genişleyeceğine inanmak bir hatadır. Buna bağlı olarak, her yeni bilgiye karşılık daha önceden bildiğin bir şeyi unutma noktasına gelirsin. O yüzden, faydasız bilgilerin faydalı olanları dışlamaması çok önemlidir."
Söylediklerim için bana kızmayın, çünkü bütün yüreğim paramparça...
Eğer ortada iyi bir amaç varsa, bu uğurda kötü bir şey yapılabilir. Yani yüzlerce iyiliğe karşılık yalnızca bir kötülük!
Reklam