Ve kitabın sonu şöyle bitiyordu;O İlk gördüğü, tanıdığı, güvendiği, sevdiği insan değildi artık!
" Seven yanılmış,sevilen yabancılaşmıştı"...
Nazım Hikmet Ran
"Kitap okumuyanlara çok yazık"dedi önündeki kocaman kitaplığa bakarak sonra devam etti"Onlar bir hayat hikayesine tıkılıp kalıyor lakin biz kitap okuyanlar bir sürü hayat yaşıyor ve şahit oluyoruz.