Hayatının sonuna doğru, "[İnsan] kendini iyi hissedebilir, ama sağlıklı olup olmadığını asla bilemez," diye yazan Kant, Lynn Payer'in Disease-Mongers adlı kitabında incelediği ironiyi tarif ettiğini biliyor olamazdı; Batı toplumu sağlığına kavuştukça, tıbbın nimetlerinden daha çok yararlanmak istiyordu, uluslararası sağlık hizmetleri harcamalarının yüzde 87'si dünya nüfusunun yüzde l6'sı için yapılmaktaydı. Shakespeare'in Falstaff adlı karakteri de "hastalığı bir emtiaya çevireceğini" söyleyip böbürlenmez mi?