Zarif YALÇIN
@zarifyalcin98
Yegâne üstünlüğüm Türklüğümdür.
#89927780
Lisans
Istanbul
24 okur puanı
Şubat 2015 tarihinde katıldı
+Çok bekledim be Mecnun. Daha da beklerim ama artık canım yanıyor. Yani işte her şey değişiyor. İnsanlar yaşlanıyor. Gemiler gidiyor. Gemi bana gelmiyorsa ben de gemiye giderim. Hem bütün açık denizleri de geçiyorlarmış, okyanusları da geçiyorlarmış. Buluruz dediler. Ama gitme dersen...
-Git
+Ne?
-Git abi. Eğer hayalinin gerçekleşme ihtimali varsa abi, bence bunu kaçırma. Onun sana gelmesini bekleme. Peşinden git. Ben hep öyle yaptım.
-Hadi gel gidelim bizimkilerle vedalaşalım.
+Yok. Onları görürsem gidemem ki. Hem hoşça kal diyen geri gelmiyor. Ben belki gelirim yine.
-Abi gelirsin belki de yalnız gelmezsin, birisiyle gelirsin. Tek başına gelmezsin. Ben burda sahilde her gün sana el sallayacağım.
+Ben de her gün Mecnun diye bağıracağım gelip.
Leyla ile Mecnun | S4-B10
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben yaşlandım artık yapamıyorum. Yapamadığım şey bakkallık değil. Bu ev, bakkal, sokak, bu mahalle ve her şey Nurten'i hatırlatıyor bana. Hem onunla olup hem de onsuz olmak çok zor geliyor bana.
-Erdal Bakkal
Leyla ile Mecnun | S4-B10
+Başkalarına yardım etmek çok güzel bir şey. Güzel de, bunun sonu yok ki. İnsan dediğin varlığın derdi, sorunu bitmez ki. Biraz da kendini düşünmelisin. Söyle bakalım bana; en son kendin için ne yaptın? Hatırlıyor musun?
-Hatırlamıyorum.
+Başkalarının uğruna koca bir hayatı tükettin öyle mi?
Leyla ile Mecnun | S4-B8
Geceleri rüyanda görüyorsun onu. Uyuyamıyorsun. Her gece rüyanda onunla vakit geçiriyorsun. İnsanlar senin tembellikten uyuduğunu düşünüyorlar. Sen sabaha kadar Leyla ile vakit geçirmek için uyuduğunu anlatamıyorsun insanlara.
Leyla ile Mecnun | S4-B7
Beni musalla taşında unutanları görüyorum ve duyuyorum. İmamın okuduğu tiradını ve sormasını; "Merhumu nasıl bilirdiniz?"
Bir kişinin bile benim için "kötü" diyemediğini duyuyorum ve hayatımda ilk defa katıla katıla gülüyorum. Çünkü, kırkım dolmadan unutulacağımı biliyorum.
Koşuyorum ama yetişemiyorum. Annem babam kol kola girmişler; "Anne! Baba!" diyorum. Onlar da beni görmüyorlar.
Ve birdenbire aklıma geliyor, eşime sesleniyorum.
"Nejla! Çocuklar nerde? Torunlar nerde? Niye gelmediler? Niye beni yalnız bıraktınız?"
Sonra birdenbire aklıma geliyor; vefasızlığım! Beni, onca sevenlere yaptığım vefasızlığım aklıma geliyor.
Haber vermeden, Allahaısmarladık demeden buraya gelişime ağlıyorum, ağlıyorum, ağlıyorum.
Ve ben de her kul gibi sevabımla, günahımla Allah'a sığınıyorum...
- Nejat Uygur
youtube.com/watch?v=atpRkfg...