Zeynep Buse Eydemir
@zbuse
Null
null
null
360 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Sade ve anlaşılır bir dille yazılmış bir kitap.Benim gibi daha önce ziyadesiyle psikoloji kitabı okuduysanız çok basit ve kendini tekrar etmiş gibi gelebilir.Olayları kişilerin ağzından yazıp sonra değerlendirme yapması ve kar-zarar tablosu gibi tablo çıkarıp yanlış ve doğru yaklaşımları ele almasını sevdim.Son bölüm en etkilendiğim bölüm oldu.Bence herkes kendinden bir şeyler bulabilir kitapta.Genel olarak yetişkin tanımında sözlerin ve eylemlerin olduğunu,karşımızdaki insanın bizim ya da bizim onun zihnimizi okuma çabasının yanlış anlaşılmalara neden olabileceğini
ve bu yanlış anlaşılmaların tahammül seviyesini düşürdüğünden insanın eliyle yaptığı her şeyi diliyle yıktığını anlatan bir kitap.Şunu yap ,bunu yapma gibi
Önerileri çok gerçekçi bulmuyorum.Bir de ya duygularımızı yanlış yorumluyorsak diye düşünüyorum.Mesela yalnız hissediyorsan ,haksızlığa uğradığını düşünüyorsan ,beğenilmediğini ya da takdir görmediğini düşünüyorsan gibi durumları anlatıyor ,kişi
Kendini öyle hissediyor olabilir ama ya yanlışsa?Ya aslında herkesin ilgiden beklediği farklıysa,ya da sevgiden,ya da haksızlık sandığı belki de hakettiği ise?Bunlar göreceli kavramlar o nedenle bunu hissediyorsan böylesin demek ki o halde şunu yap demek çok keskin bence.Ancak kitabı beğendim.Çok fazla bu tarz konular üzerine okuma yapmadıysanız ,Zihin Tuzakları’nı okumak daha faydalı olacaktır.
Zihin Okuma
Yetişkini tanımlayan niyetler değil,eylemler ve söylemlerdir.Zannetmek bir eylem yanda söylem değildir.
Üç çocuklu bir aile düşünün ama çocuklar evlenmiş,torunlar olmuş,her hafta mutlaka birinde yemek yenilen,dışardan bakınca tutkun bir aile…Görüneni değil de görünmeyeni anlatmak için yazılmış bir kitap.Hatta en başta yazarımız,kendi yarattığı karaktere ithaf etmiş kitabı bunun nedenini de sonda alıyorsunuz.Aile dinamiklerini,sohbet havasında,sanki ailenin o ferdi size anlatıyormuş gibi hatta mimiklerini,ek kol hareketlerini,sesinin tonunu,yüksekliğini işitiyormuş ,görüyormuş gibi okudum.Elime aldığım gibi bitirdim.Herkes yalan söyler,herkesin sırrı vardır mantığından yola çıkılarak kurgulanmış,psikoloji açısından da muazzam bulduğum bir kitap.Sevgisiz büyümek,iletişimsizlik,dindarlık ,bağnazlık,merhamet,umursamazlık ,öfke,kin…Hayatın içinde ne varsa bu kitapta da o var.
Ana karakterlerimiz üç kardeş olan Emin,Ethem ve Ekrem.Emin öğretmen,memur maaşıyla geçinemeyen,babasına bakan,ailenin söz dinleyeni,büyüğü.Ethem söz dinlemeyen,kendini hiç bir yere ait hissedemeyen ortanca.Lise terk ve ticaretle uğraşıyor.Ekrem ise aile bağları yine çok güçlü olmayan,maddi durumu iyi en küçük kardeş.Bunlar arasında ana karakterin yani Ethem in hayatı elbette etkiledi beni ama en çok Ethem in karısı Nurten’in ve Emin’nin karısı Hülya’nın hayatı etkiledi beni.Bir de Ethem’in kendini hiç bir yere ait hissedememesini anlattığı satırlar.Sevgisizlik….
En çok sevilenin Emin olması ama aynı zamanda en sevmediğim karakter olması.Velhasıl kitap çok güzel.Tavsiye
Olunur.
