elif burçak can
@zeheyra
150 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler" Marie Antoinnette bu cümleyi hangi kafayla söyledi?..Bunu hep merak etmişimdir...Düşünülerek mi söylendi yoksa öylesine kibirle mi çıkıverdi
Reklam
Belki gerçek belki ütopik bir ülkede;diktatör bir liderin iktidarının yirminci yılının kutlamalarında bir yazarın bir gününü okuyoruz.
Bir yaz gününe denk gelen 20. yıl kutlamasının insanları nasıl bir gönüllü zorunluluğa sürüklediği, gönüllü köleliğin zamanla zorunlu bir halka olduğu bu zorunluluğa neden olanın da halkın kedi olduğu basit etkili bir dille anlatılmış.
Liderin gürültüye pabuç bırakıp manipülasyonu kendi çıkarına göre kullanması ve ortaya çıkan sonucu halkın kendi istemiş gibi yapması beni bir okuyucu olarak rahatsız etse bile yine de herkes bu muhteşem eseri okumalı temel bir eser gibi.
Bu kitabın incelemesi "suya sabuna dokunacak"
Öncelikle bir kitabı gazete kağıdına basıp; arka kapağına 475 tl fiyat barkodu yazmak nedir?
Bunun açıklamasını duymaya ihtiyacım var...
Dizgisini ; kapak tasarımını bir tarafa bırakalım haydi...
19 yy. Çarlık Rusya'sı....
Küçük bir Rus kasabasında doktor olan Andrey Yemiviç ve akıl hastası Ivan Dmitriç arasındaki felsefi sohbet Andrey Yemiviç'in bakış açısını kökten değiştirmek açısından geri dönülmez bir ilktir.
Akıl hastanesinde geçen bu ironi ;aslında Rusya'nın içinde bulunduğu siyasi çalkantıyı ve vatandaşın bakış açısı net bir şekilde gözler önüne serer.
Bir kitaba başlarken türlerine göre okur "kendini " hazırlar. Öykü okuduysa içinden bir ya da bir kaç tanesini beğenir ve ya vasat bulur.
Bu kitap böyle değil...Kitaba başlarken "öykü " okuyacağınızı dolayısıyla birkaç günde kitabı bitireceğinizi sanıyoruz ama kitap size kendini katman katman gösteriyor.
En büyük yanılgı; kitabı kitabın bizzat yazarı tarafından yazılan "önsöz 'ünde "kitap çok okunan bir başka romanımın hazırlığı niteliğinde bir öykü içeriyor minvalinde bir açıklama kaleme almış olması.
Zira bu kitap katman katman;ilk okuduğunuzda yazarın okuyucuyu yönlendirmesi ile bir ön çalışma okuduğunuzu hatta sıkıcı bir ön çalışma okuduğunuzu hissedebiliyorsunuz.
Fakat öyküler arasında ilerledikçe kitap bir öykü kitabı olmaktan çıkıp bir romana dönüşüyor.
Kahramanının cinsiyetinin belirleyici olmadığı bir romana.
Bunu soyut kimlikler üzerinden yapılan betimlemeler; konuların, bazen durum bazen şahıs üzerinde yazılan etkileri üzerinden anlıyor okuyan. Öyle ince öylesine zarif bir anlatımla bir konunun nerede başlayıp nerede bir virgül konulduğunu anlayamıyorsunuz bile.
Virgül dedim çünkü okurken üçüncü bir göz olarak okuyan olarak hangi duyguyu ne kadar taşıdığını kendine soruyorsun....İster istemez...
Aldığın cevap seni ürkütüyor. Çünkü cevabı düşünürken düşündüğünü okuyorsun. Kitap seni çıplak yakalıyor. Edebiyatın güzelliği, insanın saflığı, yazarın ustalığı....
Reklam