Zehra
@zehraevren
61 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bazen oturup düşünürüm bizi bu hale getiren neydi diye. Kendimi suçlamaktan başka çıkar yol bulamam. Ne içimdeki acıyı hafifletebilirim ne seni yanıma getirebilirim. Yine o zamanlara giriş yapmış bulunmaktayım sanırım. Uykular yerini kan ter içinde uyanılan kabuslara bıraktı. Olmayacağını bilerek yaşamaya çalışmak beni çok yoruyor. Yüzünü görmeden, kokunu unutmaya yüz tutmuşken seni hâlâ yazıyor olabilmek.. Bunun tarifi bana biraz zor geliyor, sevgi diyip geçemem. Benden uzakta bu mutlu hayatında en azından bir parça olabilmeyi çok isterdim. Bu arada bu bazenler çok arttı..
