Düşün şöyle bir, yitirip bulduklarını
Bulup da yitirdiklerini, gör ki
Sular altında kalmış bir şehirsin
Kurtarılacak her şeyin kirli bir çağın
İnsafına kalmış, yalan mı, yaşadıklarına
Kar boran nem ve kin sinmiş
Bir kez olsun yaşamın toprağına kendi ayaklarımızın üstünde durarak basmayı öğrenmeliyiz; o toprağın zaman zaman kayacağını, tökezleyeceğimizi, ya da bizi bir anafor gibi içine çekeceğini…