Hiç ses çıkarmadan şaşkınlıkla aynaya bakınca karşımda, içinde yaşanmışlıkları gizleyen hüzünlü gözlerle bana bakan bir kız gördüm. Yanaklarım ve dudaklarım hafifçe kızardı. Yavaşça yüzüme dokundum.
"Üzüldüm, " dedim. Yine de benim gözümde kayıp olmak, ölü olmaktan daha iyiydi. Tutunucak bir umudu olduğu için Yoomee'ye imreniyordum. Oysa ben Youngsoo'nun bir daha asla eve dönmeyeceğini biliyordum.
"Noona, " dedi en sonunda. Başını kaldırıp bana baktı. Gözlerinde karanlık, donuk bir ifade vardı. "Bence ahjumanın kocası yanılıyor. Ben erkeklerin kızlardan üstün olduğunu düşünmüyorum. Hiç kimse birbirinden daha iyi değil. "