Hayır, insan sade ölürken ayrılmıyor, arkada bırakmıyordu.Belki bütün ömrümce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu.Sonra olduğu yerde bir şeyler o anda etrafında olanlardan ayrılıyordu. "Biz mi gidiyoruz, onlar mı?... Sual buydu.
Bu dünya zıtlar dünyasıdır; pozitif de negatif de var,hayır da var şer de var. Zaten hep hayır olsa biz onun hayır olduğunu bilemeyiz; şerri göreceğiz ki hayrı seçebilelim.
Eskiden insanlar kendi sığır sürülerini diğerlerinden ayırt etmek için ateşle demiri ısıtıp hayvanların sırtına basarlarmış.Biz de aynı bu şekilde üzerimize basılmış markaları gururla taşıyor ve bununla birbirimizden ayırt edilebileceğimizi zannediyor ama aslında tek tip haline geliyoruz.
"Aşk birbirinin gözlerine kendiliğinden geçercesine bakmak yerine aynı omuz hizasında durarak ufka beraber bakmaktır."Aslolan aynı yöne doğru birlikte yürümek, yol almak, daha üst ve daha büyük bir gaye uğruna birlikte mücadele vermek. Çünkü bir süre sonra birbirimizin gözlerine bakmaktan sıkılabiliriz.