Kavuşmak,mutluluk değil benim için, hiç olmadı.Hep ayrılık,hep hüzün,hep savrulma oradan oraya...Bu kalabalığın içinde yalnızım,hem de çok!Ellerinde tahta bavullar,çuvallar, hasır sepetler nereye gidiyor,nereden geliyor bu insanlar?Onlar da benim gibi yalnızlar mı,mutsuzlar mı,savruluyorlar mı?
Bu dünyayla ilgili hiçbir halt anlamıyordum:insanlarla ilgili,neyi neden yaptıklarıyla ilgili.Daha fazlasını öğrendikçe,daha fazlası ortaya çıktıkça,daha az anlıyordum.