Zeliha Yaşar
@zerder
@ kitapsev60
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Lisansüstü
152 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
zamir #hakangünday
Sınırları zorlayan bir romanla geldim, sevgili okurlar. Hakan Günday kitaplarını daha önce okuyanlar bilir; insanı dağıtır, allak bullak eder, sarsar. Zamir de bu geleneği
Anton Çehov – Hayatım: Bir Taşralının Hikâyesi Üzerine
Aile olmak, yalnızca çocuk dünyaya getirmekten ibaret değildir. Bir çocuğun karnını doyurmak ya da üstünü başını temiz tutmak, iyi bir anne ya da baba olunduğu anlamına gelmez. Sevgi ve güvenin eksik olduğu bir evde, şiddetle ya da baskıyla verilen her “terbiye” çocuğun ruhunda korku ve kaygıdan başka bir şey bırakmaz.
Çehov’un kaleminde bu durum, kahramanımız Mihail Vasilyeviç’in hayatında somutlaşır. Babasının despot ve baskıcı yapısı, onun kişiliğini ve özgürlük arayışını derinden etkiler. Mihail’in kız kardeşi Kleopatra da aynı baskının altında ezilir; babanın otoriter tavırları ve annenin yokluğu, iki kardeşi yalnızlığa ve yanlış tercihlere sürükler.
Özellikle Mihail’in, taşrada sıradan bir yaşam sürmek ile kendi yolunu çizme arzusu arasındaki çatışması, romanın merkezindedir. Kleopatra’nın kırılganlığı ve çaresizliği ise bu aile yapısının yarattığı travmanın farklı bir yüzünü gösterir.
…
…”Yaprakbiti otu, pas demiri, yalan da ruhu yiyip bitirir.”
…
…”Tanrım, bütün hayatım boyunca boş inançlarla savaşıp durdum!”
…
…”Emek vermek kendileri için zorunlu ve kaçınılmaz olan, beygir gibi çalışan, emeğin ahlaki değerinin çoğunlukla farkında olmayan, hatta konuşma esnasında “emek” kelimesini hiçbir zaman kullanmayan insanların arasında yaşıyordum artık.”
…
Barışmak , affetmek? İnsan itiraf edilmemiş bir şeyi affedemez ki!
İnanılmaz etkilendim insan kendini bu kadar güzel anlatabilir mi hele insanın ailesiyle yaşadıkları olunca daha çok çekinir, daha çok üzülür her anlatışta daha çok kırılır…
Norveç edebiyatında büyük ses getiren “Miras”, Vigdis Hjorth’un kaleminden dökülen, cesurca kendi ailesini anlattığı bir roman. Yazar, kardeşler arasındaki uçurumu ve anne babanın yıllar önce yaşattıklarının, altmış yıl sonra miras tartışmasıyla nasıl gün yüzüne çıktığını etkileyici bir dille aktarıyor. Özellikle Bergljot’un hayatıyla yüzleşmesi, derin izler bırakıyor.
”…en büyük talihsizlik; ilişkiyi kesememek, bir türlü kopamamak, kaçıp gidememek, kalmaya ve yenilip yutulmaya mahkum olmak.”
Bazen kaçtığını sanırsın ama hep senin arkandan gelir kaçtıkların, yüzleşmek ,affetmek rahatlatır mı çözüm mü bilemedim. İnsan yaşadığıyla kalıyor bu hayatta ve sende bıraktıklarıyla devam ediyorsun yoluna.
“ Baba?
Orada bir yerlerde misin?
Ölüm nasıl bir şey?
… 
Miras
Miras