Tadına varamadan telaş içinde yaşayışın ağrına gitmez mi zamanın ?
Konuşmadan sadece sulamak bitkileri, kitapların sayfalarını sadece çevirmek ve hızlıca içilen kahveler Kendini değerli hissetmek için pahalı şeylerle kendimize biçtigimiz etiketler.
Varolmamızı, bizi biz yapan değerlerden öte
" Görünen şeylere " muhtaç bırakıyoruz.
Varolma "Ben böyle varım duyun beni." değil, üzgünüm.
Varım evet.
Kahve içerken, mumu yakarak kitap okumayı severim.
Suladığım bitkilerle uzun uzun konuşurum. Günkü annem de çok sever. Dinlerler der.
Bence de dinlerler , dinliyorlar :)
Uzun uzun sokaklarda bazen müziğin sesini kısarım.
Kendimle konuşurum.
Canımı sıkan günlerde eve giderken kendime hangi yemeği yapsam mutlu olurum ne izlesem iyi gelir diye kendime çözüm bulurum.
Hayat zor , mutlu edecek ve değerli hissettirecek seyleri kendim yaratmak zorundayım. Kahveyi içmeyi bile romantize etmeyi severim. Kendimle yaptığım
Ufak şeylere biçtiğim anlamlarla ve gösterdiğim çabayla kendime değer veriyorum. Hayat Israrla yorucu olmaya devam etse de , varolan etiket savaşlarından çok öte bir yerde kendi dünyamda kendim için çırpınıyorum.
Ben böyle varım ve en azından kendimi duyuyorum.
Yeterli.