İnsan öyle durduk yere soğumuyor hayattan ve insandan.Susuyor ve sustukça biriktiriyor ve sonra ya içindekileri haykırıyor ya da sessizce uzaklaşıyor.Herkesten ve her şeyden.
Bazı insanlar kişiliklerinin eksik yanlarıyla yüzleşmek yerine, eksikliklerini başkalarının masumiyetlerine dil uzatarak kapatmayı ve sağır vicdanlarına karşı dürüst olmaktansa ağır kusurlarını yükleyecek bir günah keçisi bulmayı tercih ederler.
Hatalarını yüzüne söylemediğin için kendini kusursuz sanan insanlara karşı yapabileceğin en güzel örnek duruşun, edebin, olgunluğun, şefkatin ve tebessümün olsun.