Ümmühan Zeynep Doğru
@zeynepdo07
13 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Kendimizi suçladığımız zaman başka hiç kimsenin bizi suçlamaya hakkı yokmuş gibi gelir.Kişiyi günahtan arındıran itirafın kendisidir, yoksa günah çıkartan papaz değildir.
Bir çocuğun ihtiyacı olan hiç para oyuncak olmadı. Hep SEVGİYDİ. Aşalamak veya şiddet bir terbiye biçimi değildir, o bir çocuğun kendini sevmesini öldürmektir. Zeze 5 yaşında kendini sevmeyi bırakıp ölmek istedi oysa yüreği saf ve temiz bir sevgiyle doluydu ama kimse bunu ona söylemedi( o iki kişi hariçinde...)
Carpe Diem
Ölü ozanlar derneği denildiğinde akla ilk gelen carpe diem " yaşadığın anı kavra" oluyor genellikle. Ama bu sözün içine girilip düşünüldüğünde herkez için bambaşka anlamlar çıkıyor. Benim için ise şu anlam çıktı: yarını değil dünü değil tam bu günü tam şu anı yaşa, sadece var olma. Var olmak ve yaşamak arasında farklar vardır. Bay keating işte bu kitapta bizlere Yaşamanın ve var olmanın farklarını anlatıyor. "Vakit varken tomurcukları topla". Diyiyor. Bazılarımız o kadar fazla hayattan soyutlanmış ki kendisi bile kendisini aynada görmez olmuş. Hepimiz yaptığım acı verici üzücü işlerden o kadar bıkmış ve bunu öyle bir kabullenmişiz ki ölmüşüz haberimiz yok. Nefes almayı yaşamak sanalar- belki klişe bir söz olucak-yaşadıklarından mutlular ve bir haberler ;bedenin ölümü geldiğinde hiç yaşamamış olduklarını fark edicekler. Ayakta duran bir yığın iskeletiz bedenimiz diri ama ruhlarımız ölü. Ama hala nefes alıyorken diri bedenlerimizi hayattan, acıdan lezzed alan iştahla yaşayan,bir çocuğun mutluluğuyla huzur-işte tam bunlara yaşamkderim aldığım her nefesten iştah duymak- bulan insanalar olmamız geç değil. CARPE DİEM...
İlk kitap kadar güzeldi. Bence asıl anlatılmak istenen şudur; en güzel günler biz istemesekte geçer geçmiş çok tatlı ama yüreğimiz de bir acı tat ile kalır ama önemli olan bulunduğumuz andaki insanlar ile geleceğe iyi anılar bırakmaktır.
