Sevgili baba;
Varken yoksun hayatımda. Ruhumdaki karanlık boşluğa tek bir kez bile adım atmadın, denemedin bile.
Senin sevgini ararken sokaklarda kapı kapı, bak kızının bağrı yaralı, saçları kazılı, gözleri yaşlı.
Sevgili baba, sevebilirdin beni ama şimdi nafile. Ne yaparsan yap dolduramazsın artık yüreğimde açtığın boşluğu. Sadece sen değil elin oğlu da dolduramaz, annemde.
O boşluğu severek, içinde çığlıklarla kendimi seviyorum diye haykırarak yankılansa bile sesim, yalnızlığım küser ellerime. Önce bana hakettiğim sevgiyi vermediğin için seni, sonra o sevgiyi dışarıda aradığım için kendimi affetmiyorum, affetmeyecegim sevgili baba...