“Bunu bir bitiş sayma ne olur. Yaşadığı her şey sürüyor insanda. Ölümden başka bitiş yok. Sen benim duygularımı değil,tenimi değiştirdin. Bir orman uğultusu gibi içimde süreceksin. Gökyüzü gibi göz göz ışıyacağım ömründe. Ben soluk aldıkça senin göğsün inip kalkacak. Bir duygu hazinesi olacağım kirpiklerinde. Tanıdığım her insana senden iyilikler katacağım. Orada,diyeceğim, insan yüreğinin yaşayabileceği en yüce duygu,sizin bilmediğiniz incelikler katıyor dünyaya ufkun arkasını sen gösterdin bana bütün hayatları bilmek istiyorum. Hepsi bu….”
İnsanın,kirlendiğinde bile temiz kalmış bir yanı,zulüm yaparken eline ayağına dolaşan bir iyilik kalmışsa içinde,çocuklukta göğsüne doldurduğu bulutlardandır.