“Çünkü saf müzikten gayrı her ifade tercümede eksilmeye mahkumdur. Lisan dış dünyanın polisidir. Bizi herkese benzetir. Çünkü anlaşılır bir ses çıkarabilmek için içinde uyanan hissi başkalarınınkine benzetmen gerekir. Daha önce yaşanmış olmalıdır hissettiklerin. Yaşanmış olmalı ki adı konsun, adı konsun ki dilde bir karşılığı olsun. O zaman aynılaşmak konuşmanın ilk koşuludur. Demek ki bir yaşından itibaren artık sen anonimsindir. Başkasınca aşina olunmayan bir meselen olamaz, olsa da söyleyemez, söylesen de duyulmazsın. Seni hayvanlardan ayıran da konuşmaktır, diğer insanlara benzeten de.”