Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eunhye, dünyanın kendisine diğer insanlara gösterdiği adaleti sunsa, cyborg olmaya gerek kalmayacağını düşünüyordu. On milyonlarca wonluk mekanik bacak ameliyatından ziyade, asıl ihtiyaç duyulanlar şunlardı: Kaldırımlara çıkmak için uygun rampalar, dükkânlara ulaşmak için asansörler, yaya geçitlerinde yeterli süre, otobüs ve metroya kimseye muhtaç olmadan binebilme özgürlüğü. Tekerlekli sandalyeyi çeken humanoidler ya da cyborg bacaklar değil. Ancak bunun için dünya köklü bir değişim geçirmeliydi. Çoğunluk için her şeyi tek bir kişiye yüklemek daha kolaydı.
Hayat bazen kendi yolunu çizse, duvara çarpıp yaraları açsa bile, yeniden ayağa kalkıp yön bulmanın kâfi olduğunu ekledi. Umudun %1 bile olsa, her şeyi değiştirecek bir güç taşıyabileceğini söyledi.
"Kendini riske atarak neden beni kurtardın?"
"%3 şansın vardı."
"Sadece %3'tü."
"İnsanlar makinelerden farklıdır; kapandıklarında tamamen furmazlar. %3, hâlâ yaşama ihtimali olduğu anlamına gelir.