Sonunda insandan daha zavallı bir yaratık olmadığını anlamıştı. Çünkü insan hariç bütün yaratıklar doğanın sınırları içinde yaşamakla yetinirken, sadece insan kendi sınırlarını aşmaya çalışıyordu.
Kâh cehalet, kâh kaygısızlık sayesinde kimi zaman kötülükleri unutturarak, uğruna şükredeceğimiz şeyleri hatırlatmak ve zevkin tüm karışımları sayesinde birlikte bütün acıların üstesinden gelmemiz için buradayım.
Biri yüksek bir kuleye çıkıp oradan dünyaya baktığında hayatımızın bir sürü felaketle çevrili olduğunu görür; doğumumuzun ne denli masumiyetten uzak, beşikte geçen yıllarımızın ne denli iğrenç, çocukluğumuzun ne çok sorun ile dolu, ne denli ağır ve rahatsız bir yük olduğunu ve nihayetinde ölümün kaçınılmaz olduğunu görür.